رادیوس یا زند زبرین استخوان بزرگتر از میان دو استخوان ساعد است. انتهای مچ دست انتهای دیستال نامیده میشود. شکستگی مچ دست هنگامی رخ میدهد که ناحیه زند زبرین نزدیک مچ دست بشکند. شکستگیهای مچ دست بسیار شایع هستند. در واقع، زند زبرین شایعترین شکستگی استخوان در دست است. شکستگی مچ دست تقریبا همیشه در فاصله حدود ۲.۵ سانتیمتر از انتهای استخوان رخ میدهد. با این حال شکستگی میتواند به طرق مختلفی رخ دهد یکی از شایعترین شکستگیهای مچ دست، شکستگی کالیس است که در آن قطعه شکستهی زند زبرین به سمت بالا متمایل میشود.
متخصصین ما در کلینیک طب فیزیکی و توانبخشی قصر از بسیاری از گزینههای درمان فیزیوتراپی برای شکستگی مچ دست استفاده میکنند. انتخاب درمان بستگی به عوامل بسیاری، از جمله ماهیت شکستگی، سن و میزان فعالیت دارد. متخصصین ما میتوانند زمان مناسب برای شروع تمرینات اولیه و در نهایت تمرینات متوسط و پیشرفته را پیشنهاد دهند. به عنوان یک قاعده کلی، اضافه کردن تمرینات یا پیشرفت به تمرینات پیچیدهتر باید در شرایطی انجام شود که افزایشی در علائم مشاهده نشود. جهت کسب اطلاعات بیشتر، مشاوره با متخصصین ما یا رزرو نوبت میتوانید با شماره ۰۳۱۳۲۳۶۷۴۶۵ – ۰۳۱۳۲۳۳۰۳۸۲ تماس حاصل فرمایید.
انواع شکستگی مچ دست
شکستگی مچ دست هنگامی رخ میدهد که انتهای شکستگی رادیوس به سمت بالا متمایل شود. راههای دیگر شکستگی رادیوس مچ دست شامل موارد زیر میباشند:
- شکستگی داخل مفصلی. شکستگی که به طرف داخل مفصل مچ دست گسترش مییابد.
- شکستگی خارج مفصلی. شکستگی که به مفاصل مچ دست گسترش نمییابد.
- شکستگی باز. هنگامی که استخوان شکسته پوست را میشکافد، شکستگی باز نامیده میشود. این نوع شکستگیها به دلیل خطر ابتلا به عفونت نیاز به مراقبتهای فوری پزشکی دارد.
- شکستگی خرد شده. هنگامی که استخوان به بیش از دو تکه شکسته شود، شکستگی خرد شده نامیده میشود.
- شکستگی دیستال اولنا. گاهی اوقات، استخوان دیگر ساعد (استخوان زند زیرین یا اولنا) نیز شکسته میشود. این نوع شکستگی، شکستگی دیستال اولنا نامیده میشود.
طبقهبندی نوع شکستگی اهمیت دارد زیرا درمان برخی از شکستگیها نسبت به برخی دیگر دشوارتر است. به عنوان مثال، درمان شکستگی داخل مفصلی، شکستگیهای باز، شکستگی خرد شده و شکستگی جا به جا شده (هنگامی که تکههای شکسته استخوان در یک خط مستقیم قرار ندارند) دشوارتر است.
علت
- افتادن: شایعترین علت شکستگی مچ دست افتادن بر روی دست دراز است.
- پوکی استخوان: (اختلالی که در آن استخوانها بسیار شکننده میشوند و احتمال شکستن آنها افزایش مییابد) پوکی استخوان میتواند باعث شود که یک افتادن نسبتاً جزئی منجر به شکستگی مچ دست شود. بسیاری از شکستگیهای مچ دست در افراد با سن بالاتر از ۶۰ سال به علت افتادن از حالت ایستاده است.
- ضربه: اگر نیروی ضربه شدید باشد شکستگی مچ دست شکسته میتواند حتی در استخوانهای سالم رخ دهد. به عنوان مثال، یک تصادف یا افتادن از دوچرخه ممکن است نیروی کافی برای شکستن مچ را ایجاد کند.
سلامت استخوان یک عامل مهم برای پیشگیری است. محافظهای مچ دست ممکن است برای جلوگیری از برخی شکستگیها موثر باشند اما نمیتوانند از تمام آنها جلوگیری کنند.
علائم
شکستگی مچ دست معمولاً به طور فوری علائمی از جمله درد، حساسیت به لمس، کبودی و تورم را به همراه دارد. در بسیاری از موارد، مچ دست شکسته شده شکل عجیب یا خمیدهای به خود میگیرد.
معاینه کامل ذهنی و عینی توسط یک فیزیوتراپیست برای کمک به تشخیص شکستگی مچ دست ضروری است. معمولا برای تایید تشخیص نیاز به رادیولوژی است. در برخی موارد برای کمک به تشخیص و ارزیابی شدت آسیب ممکن است بررسیهای بیشتر مانند ام آر آی، سی تی اسکن یا اسکن استخوان لازم باشد.
درمان
درمان اولیه
درمان شکستگی استخوان یک قانون اصلی را دنبال میکند: تکههای شکسته استخوان باید مجدداً در محل خود قرار بگیرند و تا زمان بهبودی نباید از جای خود حرکت کنند.
- جا انداختن. اگر موقعیت استخوان خارج از محل خود باشد و احتمالاً استفاده از دست را در آینده محدود کند، ممکن است نیاز به جا انداختن تکههای شکسته استخوان باشد. ریداکشن اصطلاح فنی برای این فرایند است که در آن پزشک تکههای شکستهی استخوان را به محل خود حرکت میدهد. هنگامی که استخوان بدون نیاز به باز شدن پوست (برش) صاف میشود، به آن جا انداختن بسته گفته میشود.
- آتل یا گچ. اگر استخوان شکسته در موقعیت مناسبی باشد، ممکن است تا زمان بهبود استخوان گچ گرفته شود، در غیر این صورت، پس از آنکه استخوان بطور مناسب در جای خود قرار گرفت ممکن است از آتل یا گچ بر روی دست استفاده شود. آتل معمولاً برای چند روز اول استفاده میشود تا امکان مقداری تورم طبیعی وجود داشته باشد. گچ معمولاً چند روز یا یک هفته بعد و پس از کم شدن تورم اضافه میشود. دو یا سه هفته بعد با کمتر شدن ورم و شل شدن گچ، گچ تعویض خواهد شد.
گچ حدود ۶ هفته پس از شکستگی برداشته میشود. در این زمان اغلب فیزیوتراپی برای کمک به بهبود حرکت و عملکرد مچ دست آسیب دیده آغاز میشود.
دارو
ممکن است پزشک ترکیبی از ایبوپروفن و استامینوفن را برای تسکین درد و التهاب توصیه کند. ترکیبی از هر دو دارو بسیار موثرتر از مصرف هر یک از آنها به تنهایی است. اگر درد شدید باشد، ممکن است پزشک یک داروی تجویزی قوی مانند داروهای اپیوئیدی را برای چند روز پیشنهاد کند.
فیزیوتراپی
درمان فیزیوتراپی (به خصوص پس از برداشتن گچ) در تمام بیماران مبتلا به این وضعیت برای تسریع بهبود و اطمینان از دستیابی به نتیجه مطلوب حیاتی است. پس از یک ارزیابی کامل، فیزیوتراپیست میتواند ارائه درمان را شروع کند. روشهای فیزیوتراپی زیر میتوانند به درمان تورم یا درد در اطراف مچ دست کمک کنند:
ورزشها برای شکستگی مچ دست
ورزشهای زیر معمولاً پس از بهبود محل شکستگی و برداشتن گچ برای بیماران مبتلا به شکستگی زند زبرین مچ دست تجویز میشود. شما باید قبل از شروع در مورد مناسب بودن این تمرینات با فیزیوتراپیست صحبت کنید. به طور کلی، این ورزشها باید سه بار در روز و تنها به شرط اینکه باعث ایجاد یا افزایش علائم نشوند، انجام شوند.
- خم و راست کردن آرنج
- خم کردن مچ دست
- چرخش ساعد
- خم کردن مچ دست به چپ و راست
توانبخشی و بهبودی
با توجه به تنوع گسترده شکستگیهای مچ دست و گزینههای متعدد درمانی، فرآیند بهبودی هر فرد ممکن است متفاوت باشد. برای دریافت اطلاعات دقیق درباره برنامه بهبودی و انجام فعالیتهای روزمره، توصیه میشود با پزشک خود مشورت کنید.
تقریباً تمام بیماران کمی سفتی در مچ دست دارند. این سفتی به طور معمول طی یک یا دو ماه پس از گچ گرفتن کاهش مییابد و روند بهبودی آن تا حداقل دو سال ادامه پیدا میکند. در صورت موافقت پزشک ظرف چند روز تا چند هفته پس از باز کردن گچ یا بلافاصله پس از برداشتن گچ فیزیوتراپی آغاز میشود.
بیشتر بیماران ظرف یک تا دو ماه پس از باز کردن گچ قادر به از سرگیری فعالیتهای سبک، مانند شنا یا تمرینات پایین تنه در باشگاه خواهند بود. فعالیتهای پر فشار مانند اسکی یا فوتبال را احتمالاً میتوان بین ۳ تا ۶ ماه پس از آسیبدیدگی از سر گرفت.